سینمای دیجیتالی - تفکر آنالوگی

سینمای دیجیتال آرام آرام جای خودش را در سینمای دنیا باز کرده است و امکاناتی که صنعت دیجیتال به سینماگران داده، موجب تحولی در سناریو و تولید آثار سینمایی در دنیا شده است. ولی در کنار امکانات و تجهیزاتی که در صنعت سینمای دیجیتال هر روز به کمک فیلمسازان می‌آید، تغییر تفکر و ذهنیت درباره‌ی تولید آثار جدید نیز در جای خود از اهمیت بسزایی برخوردار است. در سیستم قبل از دیجیتال و دوران آنالوگ، فیلمنامه‌نویسان با دیدن امکاناتی که در صنعت سینما می‌دیدند به نگارش می‌پرداختند ولی امروزه در سینمای جهان این تفکر جایش را به این داده که در سینمای دیجیتال همه‌چیز قابل انجام است. با این ذهنیت هر تخیلی که در ذهن فیلمنامه‌نویس است با خیال آسوده نگارش می‌شود و نگرانی از بابت اینکه آیا این داستان اجراشدنی است یا نه، ندارد.

در ایران مثل همه‌ی تکنولوژی‌های جدید تجهیزات، زودتر از بستر و فرهنگ آن وارد شده است. و این باعث شده است که تجهیزات جدید صرف ساخت فیلمنامه‌هایی شود که شاید در دورانسینمای فیلمفارسی نیز قابل انجام بوده است. و ما فقط با تجهیزات جدید فیلمهای ساده می‌سازیم. شاید عده از صاحب‌نظران عنوان کنند در سینمای دنیا نیز هنوز این‌گونه فیلمها ساخته می‌شود و طرفدار دارد. ولی باید گفت همین فیلمهای ساده از امکانات سینمای دیجیتال استفاده‌های فراوانی می‌کنند. در بعضی فیلمها، لوکیشن‌های طبیعی و واقعی، برای کاهش هزینه، در نرم‌افزارهای سه‌بعدی‌ساز ساخته می‌شود. و یا تصحیح رنگ باعث زیبایی هرچه بیشتر تصاویر می‌شود. و اینها همه امکاناتی است که در ایران از آنها استفاده نمی‌شود در صورتی که خیلی از نرم‌افزارهای مورد استفاده در کمپانی‌های مطرح دنیا به علت نبود قانون کپی‌رایت با قیمت ناچیزی در ایران قابل تهیه است.

در جای دیگر کارگردانان و فیلمنامه‌نویسان ما هنوز با تکنولوژی سینمای دیجیتال آشنا نیستند و هنوز از ساخت فیلمهایی فراتر از امکانات سینمای آنالوگ هراس دارند و امری نشدنی می‌پندارند. فیلمنامه‌نویسان دچار خودسانسوری در نوشته‌هایشان هستند و می‌ترسند فیلمنامه‌هایی با شرایط و امکانات روز آماده کنند. به هرحال تجهیزات در کنار دانش و آموزش آن تکنولوژی موجب تحول می‌شود و داشتن تکنسین‌هایی متخصص در کنار کارگردانانی که می‌خواهند وارد عصر سینمای دیجیتال شوند و همچنین سرمایه‌گذاری در تولید آثاری اینچنینی همه و همه باعث پیشرفت و اعتلای سینمای ایران می‌شود.

فراموش نکنیم دنیا برای ما نمی‌ایستد و به جلو می‌رود و سهولت دسترسی به تجهیزات سینمایی باعث سرعت بیشتر در این عرصه شده است پس باید با مدیریت صحیح به سمت سینمای بین‌المللی حرکت کنیم و اولین گام برای ورود تغییر تفکر آنالوگی به تفکر دیجیتالی در سینمای کشورمان است.

سهیل مقیمی، مدیر مدرسه عالی هنر پارسان